TemplariuszeArtykułyKrucjatyLinkiStowarzyszenie Szlak TemplariuszySłowniki Szlaku TemplariuszyBadania archeologiczne
strona głównamapa serwisugalerie projektyplatformy interaktywneczatdownloadskontaktenglishogłoszenia
wyszukiwarka

Merle

(Dor)

Arima | Atlit | Azor-Casel des Plains | Baghras | Beaufort | Chastelet | Destroit
Gaza | La Feve | Maldoim | Merle | Safad | Safita | Sydon | Tortosa | Bibliografia

powrót do strony "Zamki Templariuszy"

Podwójna zatoka zwana po arabsku Tantura „szczyt przylądka”. Znajdowała się za małym przylądkiem dzielącym zatokę na dwie i w talmudycznej literaturze zwana była „zęby Dor”. Było to jedno z kilku naturalnych koczowisk na wybrzeżu Palestyny. Tutaj już drugim tysiącleciu p.n.e. Sydonianie założyli wielkie miasto handlowe na popołudnie od ich miasta. Morskiej aktywność Dor znana była już 1115 r. p.n.e. Na przestrzeni wieków Sydonianie, Egipcjanie, Żydzi, Asyryjczycy, Grecy i Rzymianie używali Dor jako portu. W okresie hellenistycznym Dor było kwitnącym miastem, którego wiele pozostałości włączając w to mury, port, teatr grobowce, przetrwało do dzisiaj. Upadło na znaczeniu, kiedy dziesięć mil dalej została założona Cezarea, W IV wieku n.e. popadła w ruinę i została opuszczone przez cały okres arabski. Nawet jej starożytna nazwa została zapomniana.

Krzyżowi zdobywcy potrzebowali takiego miejsca jak starożytne Dor, którego nazwa była im znana jako nazwa siedziby biskupstwa we wczesnym okresie chrześcijańskim. Niemożliwym jest weryfikacja jej położenia. Krzyżowcy identyfikowali ją z Cezareą. Anonimowy podróżnik napisał „Cezarea najpierw była zwana Dor, później Wieżą Stratosa, i teraz jest zwana Cezareą”.

Krzyżowcy wybudowali mały zamek na przylądku na wybrzeżu Dor. Nazwę Merle zawdzięcza rodzinie de Merle, która otrzymała ten obszar, jako swoją domenę, od baronów Cezarei.

Z okresu krucjat do dzisiejszych czasów nie zachowały się prawie żadne informacje o historii Merle, chociaż wiadomo o osadnictwie Franków ze sądem miejskim istniejącym z tamtego okresu. Merle zostało zdobyte przez Saladyna w 1187 roku. Kronikarze opisali to wtedy jako Merla Templi, oznaczając, że w przeszłości była w posiadaniu templariuszy. Forteca krzyżowców została opuszczona przed opuszczeniem Atlitu w roku 1291. Szkice z XIX w. pokazują wysoki mur który najwyraźniej był częścią normańskiego stołpu. Możliwe jednak, że fort miał kształt kwadratu i był wzmocniony czterema narożnymi wieżami. Górował on nad małym portem od północy, który były wyposażony w molo i osłonięte wejście wycięte w pobliskiej rafie. Sugerowałoby to zamek typu castrum. Pozostałości budowli są skromne i dokładny plan zamku nie może być zrekonstruowany.


tekst: Bartłomiej Radecki

początek platformy interaktywne

e-mail

projekt:   BeneAkebe copyright©: autorzy Szlaku Templariuszy 1998-2017 Made with a Mac